سادات افغانی
دینی ، تاریخی ، انتقادی

آقای علیزاده مالستانی در میان پیروان و طرفداران ، همواره به استاد یاد می شود و گاه از او با کبکبه و دبدبه خاصی یاد می کنند . بخاطر شهرتی که برای خود کسب کرده در زمره علما قرار گرفته  ، در جلسات و همایش هایی که علمای افغانی دعوت می شوند ، بعضا او نیز دعوت می شود ؛ اما  ایشان در مقالاتی که اخیرا به نشر رسانده ، به اصطلاح ایرانی ها سوتی هایی داده که ادعاهای گزاف او را در علم ، زیر سئوال می برد. در اینجا ما به نمونه هایی از این سوتی ها که نشانگر فقر علمی او است اشاره می کنیم :

1.       ایشان در تجزیه و  تحلیل حدیث معروف " اولادی الصالحون لله و الطالحون لی" ، گفته :" این جمله از نظر قواعدی نحوی غلط است؛ اگر این جمله حدیث می بود، باید «الصّالحین لِلهِ والطّالِحِینَ لِی» گفته می شد. چون «اولادی» مفعول «اکرموا» است «والصّالحین و الطّالحین» بدل از «اولادی» یا عطف بیان است؛ یعنی اولاد مرا اکرام کنید؛ خوبان شان را به خاطر خدا اکرام کنید و بدان شان را به خاطر من و ما قطع داریم که حضرت رسول الله (ص) قواعد نحو را خوب می فهمید و به غلط تلفظ نمی کرد". همانگونه که خود علیزاده گفته ، اصل حدیث ، فعل " اکرموا" را ندارد و بنا بر این ، این حدیث از لحاظ لغوی مشکلی ندارد ؛ اما چون معنی این حدیث بدون فعل ، تام و تمام نیست ، کسانی که می خواهند از آن حدیث استفاده کنند ، یک فعل به آن اضافه می کنند. برخی به قرینه حدیث " اکرموا اولادی و حسنوا آدابی" ، آن فعل را " اکرموا " می دانند و برخی دیگر همچون میرزاحسین نوری صاحب مستدرک الوسائل ، آن فعل را " احبوا" ذکر کرده اند. در مستدرک الوسائل ، حدیث فوق اینگونه آمده است : " أَحِبُّوا أَوْلَادِي الصَّالِحُونَ لِلَّهِ وَ الطَّالِحُونَ لِي  [1]"  . اگر ایشان چند سالی به درس خارج یکی از علما می رفت ، می دانست که اساتید درس خارج ، در چنین مواقعی برای آنکه فعل محذوف را پیدا کنند ، به احادیث مشابه یا احادیث دیگر که در آن باب آمده مراجعه و فعل محذوف را بدست می آورند.

2.       ایشان بعد از بحث های صرفی و نحویی که در مورد حدیث فوق کرده ، اینگونه می فرماید : " بعد چیزی را که پیامبر (ص) نگفته باشد و کذب محض باشد، اگر به دروغ به آنحضرت نسبت داده شود، حکمش چیست؟ یکی از مبطلات روزه، دروغ بستن به خدا و پیامبر (ص) و ایمه معصومین (ع) است، و کسی که روزه دار باشد و بگوید: قال رسول الله: اکرموا اولادی... تکلیف روزه اش چه می شود؟ " آقای علیزاده با این سئوال می خواهد فتوا بدهد هرکس چه این حدیث را صادر شده از حضرت رسول(ص) بداند و چه نداند ، به آن حضرت دروغ بسته و روزه اش باطل است . این در حالی است که مراجع عظام در رساله های شریف شان وقتی روزه طرف را  باطل و مستوجب کفاره می دانند که " عمدا" یا از روی عمد و قصد به آن بزرگوران نسبت دروغ بدهند. در احادیث نیز آمده که هرکس از روی عمد به پیامبر(ص) دروغ ببندد ، باید خود را برای آتش جهنم آماده کند. درحدیث شریفی آمده که روزی پیامبر بزرگوار خطابه ای ایراد فرمود : "أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ الْكَذَّابَةُ فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّار[2]ِ" . بنا  بر این آقای علیزاده که آنهمه ادعای علم دارد، حتی رساله  های  احکام  ومسائل مبتلابه را هم بخوبی نمی  داند.

3.       وي در جواب شخص معترض که نوشته : " مگر ما مردم را مجبور به بوسيدن دست مي کنيم؟ خود راضي نيستيم اما پيروان  پيامبر(ص) و اهل بيت(ع) افتخارا دست سادات را مي بوسند" , گفته: " مفهوم گفته ی نويسنده جوابيه شماره يك، چنین است که، هرکه افتخاراً دست سادات را نمی بوسند، پیروان پیامبر اسلام (ص) نیستند " , در حاليکه حتي يک طلبه مبتدي هم اين مسأله را مي داند که " اثبات شيئ نفي ما عدا نمي کند "  و ثانيا , اگر ايشان علم اصول را مي خواند , مي دانست که "وصف مفهوم ندارد" . مثلا اگر گفته شد , "في الغنم السائمه زکاه "  معنايش اين نيست که در غنم معلوفه زکات نيست. ناگفته پيدا است که  در عبارت مورد نظر , نويسنده منتقد "پيروان پيامبر و اهل بيت(ع)" را وصف يک عده از مؤمنان و مسلماناني قرار داده که به کار مورد نظر , مبادرت مي کنند.

4.       آقای علیزاده در مقاله " بتهای دیروز "  جریان فتوای قاضی شریح را به تفصیل نقل و آن را بعنوان چماقی بر فرق آقای فاضل کوبیده است در صورتی که فتوای قاضی شریح یک داستان جعلی است که هیچ مدرک و سندی ندارد و تنها در افواهات وجود دارد که این خود نشان می دهد اطلاعات تاریخی ایشان در حد عامه مردم و داستان ها و افسانه هایی است که در میان مردم  عادی رواج دارد و گفته می شود .

5.       آقای علیزاده از شدت فقر علمی خود ، فرق میان دروغگویی و استنباط اشتباه را هم نمی داند. وی در یکی از سایت های چپی مقاله ای با عنوان " ادعاهای دروغ و مدعیان دروغگو"  ضمن ردیف کردن احادیثی فراوان بعنوان سند دروغگویی سادات, گفته : " به سوره كوثر، آيه‌ي مودت و آيه‌ي تطهير استدلال كرده با جسارت و بلكه بابي‌حيايي مدعي مي‌شوند كه آنها نيز مشمول آيه كوثر و مودت و تطهير‌اند " در صورتی که بر فرض آن ها مشمول چنین آیاتی نباشند ، این ادعا ها تنها اشتباه او را در استنباطش می رساند و نهایتا اینکه اگر اشتباهش خیلی فاحش باشد ، به او می توان بی سواد گفت ؛ اما دروغگو قلمداد کردن نویسندگان بخاطر استنباط نادرست در  عرف علمی رایج نیست و تنها در عرف شانتاژ و تبلیغات علیه این و آن رایج است که به یک نویسنده که بخاطر فهم ناصواب و اشتباه در تطبیق(برفرض صحت ادعاهای علیزاده) ، نسبت دروغگویی می دهد. اگر قرار باشد هر کسی که استنباط نادرست می کند ، دروغگو باشد ، مراجع نیز نعوذ بالله باید دروغگو باشند. مسلم است که در میان فتاوای مختلف در یک مسأله تنها یک فتوا می تواند درست و مطابق واقع باشد و باقی فتاوا مطابق واقع نیستند. در منطق نویسنده کسانی که فتاوای شان مطابق واقع نیست، باید دروغگوباشند!

این در صورتی است که اشتباه بودن برخی از  ادعاها معلوم نیست و تنها ذهن آقای علیزاده که از سادات کینه عمیق دارد ، نمی تواند آن را برتابد. مثلا آیه کوثر که ایشان از مصادیق دروغگویی نویسنده آورده ، همانگونه که خود علیزاده هم اشاره کرده ، برخی از مفسران مصداق کوثر را به قرینه " ان شانئک هو الابتر" ، حضرت فاطمه(س) دانسته اند. و چون معنای لغوی کوثر خیر کثیر است ،  به حضرت فاطمه(س) به خاطر ذریه اش عنوان کوثر بر خود گرفته است. علامه مجلسی در این مورد تصریح می کند : و قيل هو كثرة النسل و الذرية و قد ظهرت الكثرة في نسله من ولد فاطمة ع حتى لا يحصى عددهم و اتصل إلى يوم القيامة مددهم[3] " ؛ یعنی : برخی گفته اند مراد از کوثر نسل و ذریه است و کثرت در نسل حضرت پیامبر(ص) از فرزندان فاطمه(س) چنان است که  به شماره در نیاید و تا روز قیامت امتداد دارد.

در این مقاله اینجانب قصد اثبات دروغگویی علیزاده را نداشتم و به همین دلیل متعرض این موضوع نشدم . تا بعد انشاء الله



[1] . مستدرک الوسائل ، ج12 ، ص376

[2] . کافی ، ج1 ، ص62

[3] . بحار الانوار ، ج8 ، ص17



ارسال در تاریخ دوشنبه سوم آبان ۱۳۸۹ توسط احسانی
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.
قالب وبلاگ